رباعی شماره 977 از دیوان شمس مولانا

زین عشق پر از فعل جهانسوز بترس

زین تیر قبا بخش کمر دوز بترس

وانگه آید چو زاهدان توبه کند

آنروز که توبه کرد آنروز بترس

تفسیر رباعی 977 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به هشدار از قدرت ویرانگر عشق و خطر توبه‌ی زاهدان می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «از این عشق پر از اعمال جهان‌سوز (ویرانگر) بترس،» «از این تیر (عشق) که قبا را پاره می‌کند و کمر را می‌دوزد (بسیار قوی است) بترس.» «و آنگاه که (عشق) مانند زاهدان توبه کند،» «آن روز که توبه کرد، آن روز بترس!» این رباعی، بیانگر قدرت ویرانگر و بی‌رحم عشق که همه چیز را در هم می‌کوبد، و نشان‌دهنده‌ی خطرناکی لحظه‌ای که عشق، تظاهر به زهد کند که در آن صورت، هیچ امیدی به نجات نیست.