معشوقهٔ ما کران نگیرد هرگز
وین شمع و چراغ ما نمیرد هرگز
هم صورت و هم آینه والله که ویست
این آینه زنگی نپذیرد هرگز
این رباعی به جاودانگی معشوق و بینقصی او میپردازد. مولانا میفرماید: «معشوقهی ما هرگز پایان نمیگیرد،» «و این شمع و چراغ ما هرگز نمیمیرد.» «هم صورت (زیبایی) و هم آینه (نمایشگر) اوست، به خدا سوگند،» «این آینه هرگز زنگار (آلودگی) نمیپذیرد.» این رباعی، بیانگر ابدیت و جاودانگی معشوق حقیقی، و نشاندهندهی این که او هم منشأ زیبایی است و هم آینهی بینقص آن که هرگز دچار نقص و زنگار نمیشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی