رباعی شماره 946 از دیوان شمس مولانا

شب گشت و خبر نیست مرا از شب و روز

روز است شبم ز روی آن روز افروز

ای شب شب از آنی که از او بیخبری

وی روز برو ز روز او روز آموز

تفسیر رباعی 946 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به فنای عاشق در معشوق و بی‌معنا شدن زمان در حضور او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «شب شد و من از شب و روز بی‌خبرم،» «شب من از روی آن روزافروز (معشوق)، روز است.» «ای شب! شب از آنی که از او (معشوق) بی‌خبری،» «و ای روز! برو و از روز او (معشوق) روز بیاموز (که چگونه روشن و درخشان باشد).» این رباعی، بیانگر شدت غرق شدن عاشق در معشوق که مفاهیم زمان برایش بی‌معنا می‌شود، و نشان‌دهنده‌ی نورانیت و جلوه‌ی معشوق که شب عاشق را به روز تبدیل می‌کند.