ای جان لطیف بیغم عشق مساز
در هر نفسش هزار روزه است و نماز
پیداست سراپا همه سودا و مجاز
آخر به گزاف نیست این ریش دراز
این رباعی به لزوم پذیرش غم عشق و حقیقت وجودی عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ای جان لطیف! بدون غم عشق مباش،» «در هر نفس (عشق)، هزاران روزه و نماز است.» «(این) سراپا همه سودا (عشق) و مجاز (ظاهر فریبنده) پیداست،» «سرانجام این ریش دراز (اشاره به ظاهر زاهدانه) بیهوده نیست (نشان از عشق دارد).» این رباعی، بیانگر این که غم عشق، خود عبادت و رستگاری است، و نشاندهندهی این که حتی ظاهر زاهدانه نیز میتواند نشانهای از عشق و اشتیاق باطنی باشد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی