هر دم دل جمع را برنجاند یار
مانندهٔ چرخیان بگرداند یار
بکدم همه را براند از پیش و دمی
چون فاتحهشان به عشق برخواند یار
این رباعی به حالت شور و رقص عاشقان در محضر یار و لطف او میپردازد. مولانا میفرماید: «یار هر لحظه دل جمع (عاشقان) را میرنجاند،» «مانند درویشان چرخی، آنها را میچرخاند.» «لحظهای همه را از پیش خود میراند، و لحظهای (بعد)،» «مانند فاتحهی آنها (آغازگر) به عشق، آنها را میخواند (و به سوی خود جذب میکند).» این رباعی، بیانگر رفتارهای متناقض و دلبرانهی معشوق با عاشقان که گاه با قهر و گاه با لطف همراه است، و نشاندهندهی این که تمام این رفتارها برای شوراندن و جذب بیشتر عاشقان به سوی عشق است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی