رفتم به سر گور کریم دلدار
میتافت ز گلزار تنش چون گلزار
در خاک ندا کردم خاکا زنهار
آن یار وفادار مرا نیکو دار
این رباعی به احترام به مقام اولیاء الهی و طلب مراقبت از آنها میپردازد. مولانا میفرماید: «رفتم بر سر مزار کریم (بزرگوار) و دلدار،» «(و دیدم که) از گلزار تنش (آرامگاهش) مانند گلزار (با طراوت) میتابید.» «در خاک ندا کردم که “ای خاک، زنهار!”» «آن یار وفادار مرا نیکو نگه دار!”» این رباعی، بیانگر احترام و ستایش اولیاء الهی حتی پس از مرگ آنها، و نشاندهندهی این که حتی پس از فوتشان نیز، فیض و نورانیت آنها باقی است و میتوان از آنها طلب شفاعت و مراقبت کرد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی