رباعی شماره 872 از دیوان شمس مولانا

ای مرد سماع معده را خالی دار

زیرا چو تهیست نی کند نالهٔ زار

چون پر کردی شکم ز لوت بسیار

خالی مانی ز دلبر و بوس و کنار

تفسیر رباعی 872 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اهمیت خالی بودن دل و معده برای سماع حقیقی و رسیدن به عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ای مرد سماع (عاشق سماع)! معده را خالی نگه دار،» «زیرا چون (معده) تهی است، نی (نیستان وجود) ناله‌ی زار می‌کند (و نوای عشق می‌سراید).» «چون شکمت را از غذای زیاد پر کردی،» «از دلبر و بوس و کنار (عشق و وصل) خالی می‌مانی.» این رباعی، بیانگر این که برای سماع و رسیدن به عشق، باید از پرخوری و تعلقات دنیوی دوری کرد، و نشان‌دهنده‌ی رابطه معکوس بین تعلقات مادی و رسیدن به عشق حقیقی.