رباعی شماره 859 از دیوان شمس مولانا

آن کس که ترا دیده بود ای دلبر

او چون نگرد بسوی معشوق دگر

در دیده هر آنکه کرد سوی تو نظر

تاریک نماید به خدا شمس و قمر

تفسیر رباعی 859 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به برتری بی‌نظیر جمال معشوق و بی‌ارزش شدن هر زیبایی دیگر در برابر آن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «آن کس که تو را (ای دلبر) دیده باشد،» «چگونه به سوی معشوق دیگری نگاه کند؟» «در نظر هر آنکه به سوی تو نگاه کرد،» «به خدا سوگند، خورشید و ماه نیز تاریک می‌نماید.» این رباعی، بیانگر شدت و کمال جمال معشوق حقیقی که هر زیبایی دیگری را بی‌رنگ و ناچیز می‌کند، و نشان‌دهنده‌ی انحصار نگاه و توجه عاشق به معشوق پس از دیدار او.