رباعی شماره 856 از دیوان شمس مولانا

آن جمع کن جان پراکنده بیار

وان مستی هر خواجه و هر بنده بیار

آواز بکش رضای پاینده بیار

ز آواز سرافیل شوم زنده بیار

تفسیر رباعی 856 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به دعوت به وحدت و طلب مستی عشق و رضایت الهی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «آن (معشوق یا باده‌فروش) را بیاور که جان پراکنده را جمع کند (و به وحدت برساند)،» «و مستی هر خواجه و هر بنده را بیاور.» «آواز بکش (و مرا به سوی خود بخوان) و رضای پایدار را بیاور،» «(و) از آواز اسرافیل (حیات‌بخش) مرا زنده بیاور.» این رباعی، بیانگر طلب وحدت و مستی عشق از معشوق، و نشان‌دهنده‌ی آرزوی عاشق برای حیات دوباره و جاودانه که از صدای حیات‌بخش معشوق نشأت می‌گیرد.