یک سو مشکوة امر پیغام نهاد
یک سوی دگر هزار گون دام نهاد
هر نیک و بدی که اول و آخر رفت
او کرد ولی بهانه بر عام نهاد
این رباعی به قدرت مطلق الهی در خلقت و تقدیر میپردازد. مولانا میفرماید: «یک سو، چراغگاه فرمان (تکلیف) و پیام (الهی) را قرار داد،» «یک سوی دیگر، هزار گونه دام (امتحان و فتنه) قرار داد.» «هر نیکی و بدی که از ابتدا تا انتها رخ داد،» «او (خداوند) انجام داد، اما بهانه را بر عوام گذاشت (تا فکر کنند خودشان مسئولند).» این رباعی، بیانگر تقدیر الهی و این که همه چیز از او سرچشمه میگیرد، و نشاندهندهی این که انسانها گاه از حکمت این تقدیر غافلاند و خود را در برابر آن مسئول میدانند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی