رباعی شماره 837 از دیوان شمس مولانا

هر شب که ز سودای تو نوبت بزنند

آن شب همه جان شوند هرجا که تنند

در چادر شب چه دختران دارد عشق

گر غم آید سبلت و ریشش بکنند

تفسیر رباعی 837 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به شادی عاشقان از عشق و غلبه‌ی عشق بر غم می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «هر شب که از سودای تو (اشتیاق عشق تو) نوبت بزنند (نوبت عشق‌بازی رسد)،» «آن شب، هر جا که تن‌ها هستند، همه جان می‌شوند (و زنده می‌گردند).» «در چادر شب، عشق چه دخترانی (اسراری) دارد،» «اگر غم بیاید، (عاشقان) سبیل و ریشش را بکنند (و او را تحقیر کنند).» این رباعی، بیانگر حیات‌بخشی عشق در شب‌بیداری‌ها و تبدیل تن به جان، و نشان‌دهنده‌ی قدرت عشق در غلبه بر غم که هر غمی را تحقیر و نابود می‌کند.