گر راه روی راه برت بگشایند
ور نیست شوی به هستیت بگرایند
ور پست شوی، نگنجی در عالم
وانگاه ترابی تو به تو بنمایند
این رباعی به اوصاف سالک و نتیجهی فداکاری و نیستی در راه حق میپردازد. مولانا میفرماید: «اگر راه بروی، راه را بر تو میگشایند (هدایت میشوی)،» «و اگر نیستی شوی (فانی شوی)، به هستیات میگرایند (تو را به هستی حقیقی میرسانند).» «و اگر پست و ناچیز شوی، در عالم نمیگنجی (عظمت مییابی)،» «و آنگاه تو را بی تو (حقیقت وجودت را) به خودت نشان میدهند.» این رباعی، بیانگر پاداشهای فداکاری و نیستی در راه حق که منجر به رسیدن به هستی حقیقی و عظمت میشود، و نشاندهندهی خودشناسی واقعی که در آن، حقیقت انسان بدون حجاب به او نمایانده میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی