رباعی شماره 828 از دیوان شمس مولانا

گر راه روی راه برت بگشایند

ور نیست شوی به هستیت بگرایند

ور پست شوی، نگنجی در عالم

وانگاه ترابی تو به تو بنمایند

تفسیر رباعی 828 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اوصاف سالک و نتیجه‌ی فداکاری و نیستی در راه حق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «اگر راه بروی، راه را بر تو می‌گشایند (هدایت می‌شوی)،» «و اگر نیستی شوی (فانی شوی)، به هستی‌ات می‌گرایند (تو را به هستی حقیقی می‌رسانند).» «و اگر پست و ناچیز شوی، در عالم نمی‌گنجی (عظمت می‌یابی)،» «و آنگاه تو را بی تو (حقیقت وجودت را) به خودت نشان می‌دهند.» این رباعی، بیانگر پاداش‌های فداکاری و نیستی در راه حق که منجر به رسیدن به هستی حقیقی و عظمت می‌شود، و نشان‌دهنده‌ی خودشناسی واقعی که در آن، حقیقت انسان بدون حجاب به او نمایانده می‌شود.