نی آب روان ز ماهیان سیر شود
نی ماهی از آن آب روان سیر شود
نی جان جهان ز عاشقان تنگ آید
نی عاشق از آن جان جهان سیر شود
این رباعی به رابطهی دائمی و سیرابناپذیر بین عاشق و معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «نه آب روان از ماهیها سیر میشود،» «و نه ماهی از آن آب روان سیر میشود.» «نه جان جهان (خداوند) از عاشقان تنگ میآید،» «و نه عاشق از آن جان جهان سیر میشود.» این رباعی، بیانگر یک رابطهی ابدی و پایدار در عشق الهی که در آن، نه معشوق از عاشقان خسته میشود و نه عاشقان از معشوق سیراب میشوند، و نشاندهندهی عطش و اشتیاق دائمی در این مسیر.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی