رباعی شماره 824 از دیوان شمس مولانا

می‌آ ید یار و چون شکر میخندد

وز مرتبه بر شمس و قمر میخندد

این یک نظری که در جهان محرم او است

هم پنهانی بدان نظر می‌خندد

تفسیر رباعی 824 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به جمال و عظمت معشوق و پنهان بودن اسرار او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «یار می‌آید و مانند شکر می‌خندد (بسیار شیرین و دلربا است)،» «و از مرتبه‌ی (خود)، بر خورشید و ماه می‌خندد (زیرا از آن‌ها برتر است).» «این یک نظری (دیدار) که در جهان، محرم او (رازدار او) است،» «او نیز پنهانی به آن نظر می‌خندد (از آن دیدن نیز فراتر است).» این رباعی، بیانگر مقام والای معشوق که از تمام موجودات برتر است و حتی زیباترین نظرات نیز او را درک نمی‌کنند، و نشان‌دهنده‌ی اسرارآمیز بودن وجود او که حتی از نزدیک‌ترین نگاه‌ها نیز پنهان می‌ماند.