من چوب گرفتم به کفم عود آمد
من بد کردم بدیم مسعود آمد
گوید که در صفر سفر نیکو نیست
کردم سفر و مرا چنین سود آمد
این رباعی به معجزهی عشق و تبدیل بدیها به خوبیها در راه آن میپردازد. مولانا میفرماید: «من چوب گرفتم (عصا)، در کفم عود (مادهای معطر) آمد،» «من بدی کردم، اما بدیام نیکو و مبارک شد.» «(کسی) میگوید که در ماه صفر، سفر خوب نیست (و شوم است)،» «(اما من) سفر کردم و چنین سود (برکت و خیر) به من رسید.» این رباعی، بیانگر قدرت عشق در دگرگون کردن امور و تبدیل زشتیها به زیباییها، و نشاندهندهی بیاعتباری باورهای عامیانه در برابر تجربیات عرفانی که گاهی خلاف آنها، سود و برکت به همراه میآورد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی