رباعی شماره 813 از دیوان شمس مولانا

مطرب خواهم که عاشق مست بود

در کوی خرابات تو پابست بود

گر نیست بود شاه و گر هست بود

یارب بده آن کس که از دست بود

تفسیر رباعی 813 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به طلب مطرب عاشق و رهایی از هستی و نیستی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «مطربی (نوازنده‌ی عشق) می‌خواهم که عاشق (و) مست باشد،» «(و) در کوی خرابات تو (ای معشوق) پابند (و مقید) باشد.» «اگر شاه نباشد و اگر باشد (وجود ظاهری نداشته باشد)،» «یارب! به من کسی را بده که از دست (هستی و نیستی) رها باشد (و فانی شده باشد).» این رباعی، بیانگر آرزوی عاشق برای همنشینی با کسی که در عشق مست و فانی است، و نشان‌دهنده‌ی طلب رهایی از قید هستی و نیستی و رسیدن به مقام فنا که بالاترین مرتبه در عشق است.