رباعی شماره 804 از دیوان شمس مولانا

مائیم ز عشق یافته مرهم خود

بر عشق نثار کرده هر دم دم خود

تا هر دم ما حوصلهٔ عشق رود

در هر دم ما عشق بیابد دم خود

تفسیر رباعی 804 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به حیات عاشق از عشق و رابطه متقابل با آن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «ماییم که از عشق، مرهم خود را یافته‌ایم (درمان ما عشق است)،» «(و) هر لحظه نفس خود را بر عشق نثار کرده‌ایم.» «تا هر لحظه‌ی ما، ظرفیت عشق (حوصله) را در خود جای دهد،» «(و) در هر لحظه‌ی ما، عشق نفس خود را بیابد (و تجلی کند).» این رباعی، بیانگر حیات عاشق از عشق و وابستگی او به آن، و نشان‌دهنده‌ی رابطه متقابل بین عاشق و عشق که هر یک در دیگری تجلی می‌یابد و باعث رشد دیگری می‌شود.