رباعی شماره 782 از دیوان شمس مولانا

گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد

از خار بترسد آنکه اشتر باشد

ور جان و جهان ز غصه آلوده شود

پاکیزه شود چو عشق گازر باشد

تفسیر رباعی 782 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به شجاعت عاشق در برابر غم و قدرت تطهیرکننده‌ی عشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «اگر هر دو جهان از خار غم پر باشد،» «از خار کسی می‌ترسد که شتر باشد (بی‌خبر از راه باشد و نادان).» «و اگر جان و جهان از غصه آلوده شود،» «پاکیزه می‌شود، چون عشق شوینده (گازر) باشد (و همه را پاک می‌کند).» این رباعی، بیانگر بی‌باکی عاشق در برابر غم و رنج که آن را چون شتران (استقامت‌کنندگان) تحمل می‌کند، و نشان‌دهنده‌ی قدرت پاک‌کننده‌ی عشق که هر آلودگی غم را از جان و جهان می‌زداید.