عشق آن باشد که خلق را دارد شاد
عشق آن باشد که داد شادیها داد
زاده است مرا مادر عشق از اول
صد رحمت و آفرین بر آن مادر باد
این رباعی به تعریف عشق حقیقی و منشأ وجود عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «عشق آن است که مردم را شاد نگه دارد،» «عشق آن است که شادیها را بخشید.» «مادر عشق، مرا از اول (از ابتدا) به دنیا آورده است،» «صد رحمت و آفرین بر آن مادر (عشق) باد!» این رباعی، بیانگر نقش عشق در ایجاد شادی و بخشش در عالم، و نشاندهندهی منشأ وجود عاشق از ذات عشق که از ابتدا او را پرورانده است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی