رباعی شماره 750 از دیوان شمس مولانا

عاشق که بناز و ناز کی فرد بود

در مذهب عاشقی جوانمرد بود

بر دلشدگان چه ناز در خورد بود

یعقوب که یوسفی کند سرد بود

تفسیر رباعی 750 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اوصاف عاشق حقیقی و پرهیز از ناز و نازیدن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «عاشق که به ناز (خودنمایی) و ناز کردن کی (بر کسی) برتر بود؟ (یعنی عاشق واقعی اهل ناز نیست).» «در مذهب عاشقی، (او) جوانمرد بود (سخاوتمند و فداکار بود).» «برای دلباختگان (عاشقان)، چه نازی شایسته بود؟ (ناز کردن به آن‌ها بی‌جاست).» «یعقوبی که (خودش) یوسف‌وار (زیبا و فریبنده) باشد، سرد بود (و جذابیتی نداشت).» این رباعی، بیانگر این که عاشق حقیقی اهل خودنمایی و ناز نیست، بلکه جوانمرد و فداکار است، و نشان‌دهنده‌ی این که ناز کردن به عاشق بی‌معناست و زیبایی که خود در جایگاه معشوق قرار گیرد، سرد و بی‌جذبه است.