رباعی شماره 737 از دیوان شمس مولانا

شور آوردم که گاو گردون نکشد

دیوانگیی که صد چو مجنون نکشد

هم من بکشم که شور تو جان منست

جان خود را بگو کسی چون نکشد

تفسیر رباعی 737 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به عظمت شور عشق و توانایی عاشق در تحمل آن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «(چنان) شور و غوغایی به پا کردم که گاو گردون (حامل زمین) آن را نمی‌کشد (توانایی تحملش را ندارد)،» «دیوانگی‌ای (به پا کردم) که صد نفر مثل مجنون هم نمی‌کشد.» «همین من آن را می‌کشم، زیرا شور تو جان من است،» «به جان خود (عاشق) بگو، کسی (دیگر) چگونه (چنین شور و دیوانگی را) نمی‌کشد؟ (هیچ کس غیر از عاشق نمی‌تواند).» این رباعی، بیانگر قدرت تحمل عاشق در برابر شور عشق که از توان هر موجود دیگری فراتر است، و نشان‌دهنده‌ی این که شور عشق، عین جان عاشق است و او قادر به تحمل آن است.