رباعی شماره 728 از دیوان شمس مولانا

شاد آنکه جمال ماهتابش ببرد

ساقی کرم مست و خرابش ببرد

می‌آید آب دیده می‌ناید خواب

ترسد که اگر بیاید آبش ببرد

تفسیر رباعی 728 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به حال عاشق بی‌خواب از شوق معشوق و بیم از دست دادن آن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «شاد باد کسی که جمال ماهتاب (معشوق) او را از بین ببرد (شیفته خود کند)،» «(و) ساقی کرم (بخشنده) او را مست و خراب (از خود بی‌خود) کند.» «(اما) اشک چشم می‌آید و خواب نمی‌آید،» «(عاشق) می‌ترسد که اگر خواب بیاید، (آن خیال معشوق را) با خود ببرد (و از او دور کند).» این رباعی، بیانگر شادی عاشق از غلبه‌ی جمال معشوق بر او و مستی از فیض او، و نشان‌دهنده‌ی بی‌خوابی عاشق از بیم از دست دادن حضور خیالی معشوق که از شدت شوق به آن، خواب را از او می‌گیرد.