رباعی شماره 715 از دیوان شمس مولانا

زان مقصد صنع تو یکی نی ببرید

از بهر لب چون شکر خود بگزید

وان نی ز تو از بسکه می لب نوشید

هم بر لب تو مست شد و بخروشید

تفسیر رباعی 715 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به تمثیل نی از عاشق و تأثیر نفس معشوق بر آن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «از مقصد و آفرینش تو (ای معشوق)، یک نی بریده شد،» «(تو) آن را برای لب چون شکر خودت برگزیدی (و در دهان گرفتی).» «و آن نی، از بس که از تو (از لبت) نوشید،» «هم بر لب تو مست شد و به خروش آمد (و نغمه سر داد).» این رباعی، بیانگر انتخاب عاشق توسط معشوق (خداوند)، و نشان‌دهنده‌ی تأثیر روح‌بخش و مست‌کننده‌ی نفس معشوق بر عاشق که باعث به خروش آمدن و نغمه‌سرایی او می‌شود (همچون نی که از نفس نوازنده نغمه سر می‌دهد).