رباعی شماره 712 از دیوان شمس مولانا

روزیکه وجودها تولد گیرد

روزیکه عدم جانب اعلا گیرد

تا قبضهٔ شمشیر که آلاید خون

تا آتش اقبال که بالا گیرد

تفسیر رباعی 712 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به آغاز هستی، فنای عدم و عظمت اقبال معنوی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «روزی که وجودها متولد می‌شوند،» «روزی که عدم (نیستی) به سوی مقام بالا می‌رود (و معنا می‌یابد).» «تا دسته‌ی شمشیر (چقدر) خون‌آلود شود،» «تا آتش اقبال (سعادت معنوی) تا کجا بالا بگیرد (و فراگیر شود).» این رباعی، بیانگر لحظه‌ی آفرینش و پیدایش هستی از نیستی، و نشان‌دهنده‌ی چگونگی تکامل و اوج‌گیری سعادت معنوی که مستلزم فداکاری و نبرد با نفس است (اشاره به خون‌آلود شدن شمشیر).