دل در پی دلدار بسی تاخت و نشد
هر خشک و تری که داشت درباخت و نشد
بیچاره به کنج سینه بنشست بمکر
هر حیله و فن که داشت پرداخت و نشد
این رباعی به تلاشهای بیثمر دل برای رسیدن به معشوق و شکست در هر حیلهای میپردازد. مولانا میفرماید: «دل در پی دلدار (معشوق) بسیار تلاش کرد و تاخت، اما نشد (به مقصد نرسید)،» «هر چه داشت، چه خشک (ثابت) و چه تر (در حال تغییر)، در این راه باخت و نشد (فدا کرد اما بینتیجه بود).» «بیچاره (دل) با مکر و حیله به کنج سینه نشست،» «هر حیله و فن که داشت به کار برد و نشد (باز هم به معشوق نرسید).» این رباعی، بیانگر ناتوانی دل در رسیدن به معشوق با تلاشهای خودی و حیلههای عقلانی، و نشاندهندهی این که وصال حق تنها با فضل الهی میسر است، نه با تدبیر و چارهجویی خود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی