رباعی شماره 674 از دیوان شمس مولانا

در مغز فلک چو عشق تو جا گیرد

تا عرش همه فتنه و غوغا گیرد

چون روح شود جهان نه بالا و نه زیر

چون عشق تو روح را ز بالا گیرد

تفسیر رباعی 674 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به قدرت عشق الهی و تأثیر آن بر عالم هستی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «چون عشق تو در مغز فلک (قلب آسمان) جای گیرد،» «تا عرش، همه جا فتنه و غوغا (شور و آشوب) می‌گیرد (یعنی عالم را زیر و رو می‌کند).» «چون جهان (خودش) روح شود، نه بالا و نه زیر (محدودیت مکانی ندارد)،» «چون عشق تو روح را از بالا (از عالم علوی) می‌گیرد (و او را به اوج می‌رساند).» این رباعی، بیانگر قدرت تحول‌آفرین و انقلابی عشق الهی که بر تمام هستی تأثیر می‌گذارد و نشان‌دهنده‌ی رفع محدودیت‌های مکانی و زمانی برای عاشق که با عشق، روح او به اوج می‌رسد.