خورشید که در خانه بقا می نکند
میگردد جابجا و جا می نکند
آن نرو به جز قصد هوا مینکند
میگوید کاصل ما خطا می نکند
این رباعی به حرکت دائمی خورشید و ریشهیابی آن در طبیعت الهی میپردازد. مولانا میفرماید: «خورشید که در خانهی بقا (عالم ازلی) نمیماند،» «(بلکه) جابجا میگردد و جایی نمیماند (در حال حرکت و تغییر است).» «آن (حرکت) نرود مگر به قصد هوا (اراده الهی)،» «(و خورشید) میگوید که اصل ما خطا نمیکند (از اراده الهی سرچشمه میگیرد و خطا ندارد).» این رباعی، بیانگر پویایی و عدم سکون در عالم هستی و نشاندهندهی منشأ الهی تمام حرکات و موجودات که از ارادهی حق سرچشمه میگیرد و از خطا مبراست.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی