رباعی شماره 644 از دیوان شمس مولانا

خورشید که باشد که بروی تو رسد

یا باد سبک سر که به موی تو رسد

عقلی که کند خواجه گهی شهر وجود

دیوانه شود چون سر کوی تو رسد

تفسیر رباعی 644 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به بی‌نظیری و عظمت جمال معشوق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «خورشید کیست که بتواند به روی تو (معشوق) برسد (و با آن برابری کند)؟» «یا باد سبک‌سر (ناچیز) کیست که بتواند به موی تو برسد (و آن را لمس کند)؟» سپس به تأثیر جمال معشوق بر عقل اشاره می‌کند: «عقلی که گاهی شهر وجود (هستی) را خواجه (مدیر و فرمانروا) می‌کند،» «چون به سر کوی تو (مقام عشق تو) برسد، دیوانه می‌شود (و اختیار از دست می‌دهد).» این رباعی، بیانگر عظمت بی‌بدیل جمال معشوق که حتی خورشید و باد نیز در برابر آن ناچیزند، و نشان‌دهنده‌ی ضعف و فنای عقل در برابر عظمت عشق که او را به وادی جنون می‌کشاند.