چون شاهد پوشیده خرامان گردد
هر پوشیده ز جامه عریان گردد
بس رخت به خیل کاو گروگان گردد
گر سنگ بود چو کان زرافشان گردد
این رباعی به تجلی معشوق پنهان و تأثیر دگرگونکننده آن بر هستی میپردازد. مولانا میفرماید: «هنگامی که آن شاهد (معشوق) پوشیده (که ذات پنهان الهی است) با ناز و زیبایی به حرکت درآید (و تجلی کند)،» «هر پوشیدهای از جامهی خود عریان میشود (رازها آشکار و حجابها برداشته میشوند).» «بسیاری (موجودات) که خود را گروگان این خیل (پوشیدگی) کردهاند،» «اگر سنگ (بیارزش) هم باشند، مانند معدن طلا (باارزش) میشوند.» این رباعی، بیانگر آشکار شدن اسرار و حقایق با تجلی معشوق ازلی و نشاندهندهی قدرت دگرگونکنندهی این تجلی که حتی بیارزشترین موجودات را نیز به اوج ارزش میرساند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی