جان محرم درگاه همی باید برد
دل پر غم و پر آه همی باید برد
از خویش به ما راه نیابی هرگز
از ما سوی ما راه همی باید برد
این رباعی به شرط ورود به درگاه حق و لزوم گذر از خود میپردازد. مولانا میفرماید: «جان محرم درگاه (حقیقت) را باید با خود برد (جان باید محرم باشد)،» «(و) دل پر غم و پر آه را باید با خود برد (غم و آه عاشقی لازم است).» سپس به نحوهی رسیدن به حق اشاره میکند: «از (طریق) خود (نفسانیات)، هرگز به ما (حق تعالی) راه نمییابی،» «(بلکه) از (طریق) ما (لطف الهی)، به سوی ما راه باید برد (و به حق رسید).» این رباعی، بیانگر اهمیت تزکیهی نفس و عشق و رنج در مسیر سلوک برای ورود به حریم حق، و تأکید بر این که وصول به حق از طریق لطف و هدایت خود حق تعالی امکانپذیر است، نه با اتکا به نفس.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی