بیعشق نشاط و طرب افزون نشود
بیعشق وجود خوب و موزون نشود
صد قطره ز ابر اگر به دریا بارد
بیجنبش عشق در مکنون نشود
این رباعی به نقش بنیادی عشق در هستی و آفرینش میپردازد. مولانا میفرماید: «بدون عشق، شادی و نشاط افزایش نمییابد،» «بدون عشق، وجود (انسان) خوب و موزون (کامل) نمیشود.» سپس به آفرینش گوهر در صدف به واسطهی عشق اشاره میکند: «اگر صدها قطره از ابر به دریا ببارد،» «بدون جنبش عشق، مروارید پنهان در صدف نمیشود (و خلق نمیگردد).» این رباعی، بیانگر جایگاه محوری عشق در آفرینش و حیات، که بدون آن هیچ زیبایی و کمالی پدید نمیآید و حتی آفرینش گوهر نیز از جنبش عشق است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی