رباعی شماره 573 از دیوان شمس مولانا

پرسید مهم که چشم تو مه را دید

گفتم که بدید و مه ز مه میپرسید

گفتا که ز ماه عید میپرسم من

گفتم که بلی عید همی پرسد عید

تفسیر رباعی 573 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به زیبایی معشوق و حیرت‌انگیزی او می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «میهمانی از من پرسید که: ‘آیا چشمت ماه را دید؟’» «گفتم: ‘بله، دید و (حتی) ماه (معشوق) از ماه (عادی) می‌پرسید (از زیبایی‌اش در حیرت بود).’» سپس به نامیدن معشوق به عنوان ماه عید اشاره می‌کند: «گفت: ‘من از ماه عید (زیبایی خیره‌کننده) می‌پرسم.’» «گفتم: ‘بله، عید (معشوق) هم از عید (خودش) می‌پرسد (و از زیبایی‌اش در حیرت است).’» این رباعی، بیانگر نهایت زیبایی معشوق که نه تنها عاشق را به حیرت وا می‌دارد، بلکه خود نیز از جمال خویش در شگفت است و بی‌نظیری او در عالم زیبایی.