این طرفه که یار در دامن گنجد
جان دو هزار تن در این تن گنجد
در یک گندم هزار خرمن گنجد
صد عالم و در چشمهٔ سوزن گنجد
این رباعی به وجود معشوق در جایگاه کوچک و ظرفیت بینهایت عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «این شگفتانگیز است که معشوق در دامن (وجود کوچک) جا میگیرد،» «(و) جان دو هزار بدن در این یک بدن جا میگیرد (اشاره به ظرفیت وجود عاشق).» سپس به گنجایش بینهایت معشوق و عشق اشاره میکند: «در یک دانه گندم، هزار خرمن (غله) جا میگیرد،» «(و) صد عالم در سوراخ سوزن جا میگیرد (همهی جهان در نگاه او جای میگیرد).» این رباعی، بیانگر عظمت و بیکرانگی معشوق که با وجود کوچکی ظاهری، تمام هستی را در خود جای میدهد و ظرفیت وجود عاشق که میتواند جلوهای از این عظمت را در خود پذیرا باشد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی