اندیشهٔ هشیار تو هشیار کشد
زارش کشد و بزاری زار کشد
شاهان همه خصم خویش بر دار کشند
زان دولت بیدار تو بیدار کشد
این رباعی به تأثیر اندیشهی معشوق و قدرت او در فنا کردن عاقلان میپردازد. مولانا میفرماید: «اندیشهی (عشق) هوشیار و آگاه تو (ای معشوق)، هوشیار (عاقل) را میکشد (و او را از عقل میاندازد)،» «(و) او را زار و با نالهی زار (غمگین) میکشد (فنا میکند).» سپس به قیاس قدرت معشوق با شاهان اشاره میکند: «همهی پادشاهان، دشمنان خود را بر دار میکشند،» «(اما) از آن دولت و اقبال بیدار تو (ای معشوق)، (حتی) بیداران (عاقلان) را میکشد (و فنا میکند).» این رباعی، بیانگر قدرت مسخکننده و فناساز عشق الهی که حتی عاقلترین افراد را نیز بیخود و دیوانه میکند، و برتری قدرت معشوق بر قدرت شاهان در از بین بردن هوشیاری و عقل.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی