رباعی شماره 522 از دیوان شمس مولانا

از یاد خدای مرد مطلق خیزد

بنگر که ز نور حق چه رونق خیزد

این باطن مردان که عجایب بحریست

چون موج زند از آن اناالحق خیزد

تفسیر رباعی 522 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به منشأ معرفت و تجلی حق در عارفان می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «از یاد و ذکر خدا، انسان کامل و مطلق پدید می‌آید،» «بنگر که از نور حق (خداوند)، چه رونق و شکوهی برمی‌خیزد!» سپس به عمق باطن عارفان اشاره می‌کند: «این باطن مردان (عارفان) که دریایی از عجایب است،» «هنگامی که (از شوق حق) موج می‌زند، از آن (شطح) “اناالحق” (من حق هستم) برمی‌خیزد (چون از وحدت وجودی با حق سخن می‌گوید).» این رباعی، بیانگر تأثیر ذکر خدا در کمال انسان و تجلی حق در باطن عارفان واصل که از شدت وجد، خود را عین حق می‌بینند.