آهو بدود چو در پیش سگ بیند
بر اسب دونده حمله و تک بیند
چندان بدود که در تنش رگ بیند
زیرا که صلاح خود را درین یک بیند
این رباعی به اجتناب از خطر و تلاش برای حفظ بقا میپردازد. مولانا میفرماید: «آهو میدود هنگامی که سگ را در مقابل خود میبیند،» «(و) بر اسب دونده، حمله و سرعت (سگ) را میبیند.» سپس به غریزهی بقا اشاره میکند: «آنقدر میدود که (تمام) رگهای بدنش (از شدت ترس و تلاش) مشخص میشود،» «زیرا صلاح و خیر خود را در همین یک کار (یعنی فرار و بقا) میبیند.» این رباعی، بیانگر غریزهی طبیعی موجودات در فرار از خطر و تلاش برای حفظ زندگی، و اهمیت تشخیص صلاح خود در شرایط اضطراری.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی