رباعی شماره 487 از دیوان شمس مولانا

آن کس که ترا شناخت جان را چه کند

فرزند و عیال و خانمان را چه کند

دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی

دیوانهٔ تو هر دو جهان را چه کند

تفسیر رباعی 487 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به رهایی عاشق از تعلقات دنیوی پس از شناخت معشوق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «آن کس که تو (معشوق) را شناخت، جانش را چه کند؟ (جان برایش بی‌اهمیت می‌شود)،» «فرزند و خانواده و خانه‌اش را چه کند؟ (هیچ ارزشی برایش ندارند).» سپس به بی‌نیازی عاشق از دنیا پس از جنون عشق اشاره می‌کند: «(اگر) او را دیوانه کنی و هر دو جهان را به او ببخشی،» «دیوانه‌ی تو هر دو جهان را چه کند؟ (برای او بی‌ارزش است).» این رباعی، بیانگر اوج بی‌نیازی عاشق حقیقی از هرگونه تعلق دنیوی پس از شناخت معشوق و غرق شدن در عشق او.