آن روز که روز ابر و باران باشد
شرط است که جمعیت یاران باشد
زانروی که روییار را تازه کند
چون مجمع گل که در بهاران باشد
این رباعی به اهمیت جمع یاران در هوای بارانی و تأثیر آن بر تازگی روح میپردازد. مولانا میفرماید: «آن روز که روز ابری و بارانی باشد،» «شرط و رسم این است که جمع یاران (دوستان صمیمی) با هم باشند.» سپس به فایدهی این گردهمایی اشاره میکند: «از این رو که (باران و همنشینی)، روی یاران را تازه و شاداب میکند،» «همچون جمع شدن گلها که در بهاران (باعث زیبایی و طراوت میشود).» این رباعی، بیانگر اهمیت جمع شدن دوستان و همنشینان در لحظات آرامش، که موجب شادابی روح و تازگی جان میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی