آن راحت جان گرد دلم میگردد
گرد دل و جان خجلم میگردد
زین گل چو درخت سر برآرم خندان
کاب حیوان گرد گلم میگردد
این رباعی به حضور معشوق (راحت جان) در وجود عاشق و شادمانی ناشی از آن میپردازد. مولانا میفرماید: «آن راحت جان (معشوق) به دور دلم میگردد (و مرا در بر گرفته)،» «(و) گرد دل و جان خجالتزدهام میگردد (و مرا از شرم حضورش غرق میکند).» سپس به حیاتبخشی این حضور اشاره میکند: «از این گِل (جسم) مانند درخت، شاد و خندان سر برمیآورم،» «زیرا آب حیات (عشق معشوق) به دور گِل (وجود) من میگردد (و مرا سیراب میکند).» این رباعی، بیانگر حضور فراگیر و لطفآمیز معشوق در وجود عاشق و تأثیر حیاتبخش این حضور که باعث شادی و سرزندگی عاشق میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی