آن ذره که جز همدم خورشید نشد
بر نقد زد و سخرهٔ امید نشد
عشقت به کدام سر درافتاد که زود
از باد تو رقصان چو سر بید نشد
این رباعی به پیوستگی عاشق با معشوق و تأثیر عشق الهی میپردازد. مولانا میفرماید: «آن ذرهای که جز همدم و همراه خورشید (حقیقت) نشد،» «(همه چیز را) نقد و عینی دانست و مورد تمسخر امید (و آرزوهای واهی) قرار نگرفت.» سپس خطاب به معشوق میپرسد: «عشق تو به کدام سر (دل) افتاد که به سرعت،» «مانند سر بید (در باد) رقصان و بیقرار نشد؟» این رباعی، بیانگر مقام عاشق حقیقی که در پیوستگی با حق است و تأکید بر قدرت عشق الهی که هر دلی را به بیقراری و رقص میآورد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی