ناگه ز درم درآمد آن دلبر مست
جام می لعل نوش کرده بنشست
از دیدن و از گرفتن زلف چو شست
رویم همه چشم گشت و چشمم همه دست
این رباعی به تجربهی دیدار ناگهانی معشوق و تأثیر آن بر عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «ناگهان آن دلبر مست (از بادهی عشق) از در وارد شد،» «جام شراب لعلگون را نوشیده و نشست.» سپس به تأثیر نگاه و تماس با معشوق اشاره میکند: «از دیدن (او) و از گرفتن زلفش که مانند کمند بود،» «تمام صورتم چشم شد و تمام چشمم دست شد (یعنی سراپا چشم شدم برای دیدن و سراپا دست برای لمس کردن).» این رباعی، بیانگر شور و هیجان بیاندازهی عاشق در مواجهه با معشوق، که تمام وجود او را به حس و شوق دیدار و وصال تبدیل میکند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی