رباعی شماره 406 از دیوان شمس مولانا

مرغ دل من چو ترک این دانه گرفت

انصاف بده که نیک مردانه گرفت

از دل چو بماند دلبرش دست کشید

از جان چو بجست پای جانانه گرفت

تفسیر رباعی 406 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به اهمیت رهایی دل از تعلقات دنیوی و انتخاب معشوق حقیقی می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «مرغ دل من چون از این دانه (تعلقات دنیوی) دست کشید و آن را رها کرد،» «انصاف بده که (این کار را) بسیار مردانه و شجاعانه انجام داد.» سپس به انتخاب جانانه توسط دل اشاره می‌کند: «چون دل از دلبر (دنیوی) باز ماند، او (معشوق حقیقی) دستش را گرفت (و او را پذیرفت)،» «و چون (دل) از جان (ظاهری) گذشت و جهید، پای جانانه (معشوق حقیقی) را گرفت (و به او پیوست).» این رباعی، بیانگر رهایی دل از تعلقات مادی و انتخاب آگاهانه‌ی معشوق حقیقی که در نهایت منجر به وصال و پیوستن به او می‌شود.