گویند که عشق عاقبت تسکین است
اول شور است و عاقبت تمکین است
جانست ز آسیاش سنگ زیرین
این صورت بیقرار بالایین است
این رباعی به مراحل و ماهیت عشق میپردازد. مولانا میفرماید: «(مردم) میگویند که عشق، در نهایت آرامش و تسکین است،» «(که) اول آن شور و بیقراری است و سرانجام آن آرامش و تمکین (استقرار).» سپس به نقش عاشق و معشوق در این فرآیند اشاره میکند: «(در این آسیای عشق) جان (عاشق) مانند سنگ زیرین آسیاست (پایدار و ثابت)،» «(و) این صورت بیقرار (معشوق یا جلوههای او) مانند سنگ بالایی است (که دائم در حرکت است).» این رباعی، بیانگر مراحل عشق از شور آغازین تا آرامش نهایی و ثبات جان عاشق در برابر بیقراریهای معشوق.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی