رباعی شماره 361 از دیوان شمس مولانا

عشقی نه به اندازهٔ ما در سر ماست

و این طرفه که بار ما فزون از خر ماست

آنجا که جمال و حسن آن دلبر ماست

ما در خور او نه‌ایم و او درخور ماست

تفسیر رباعی 361 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به عظمت بی‌حد عشق الهی و کوچکی عاشق در برابر آن می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «عشقی نه در اندازه‌ی ما، در سر و فکر ماست،» «و این شگفت‌انگیز است که بار و توانایی ما (در حمل این عشق)، از توانایی خودمان بیشتر است.» سپس به تناسب نابرابر میان عاشق و معشوق اشاره می‌کند: «آنجا که جمال و زیبایی آن دلبر ما (معشوق) است،» «ما شایسته‌ی او نیستیم، اما او (با لطف خود) شایسته‌ی ماست (و ما را می‌پذیرد).» این رباعی، بیانگر عظمت بی‌کران عشق الهی که فراتر از ظرفیت انسانی است و لطف معشوق در پذیرش عاشق ناتوان.