سلطان ملاحت مه موزون منست
در سلسلهاش این دل مجنون منست
بر خاک درش خون جگر میریزم
هرچند که خاک آن به از خون منست
این رباعی به ستایش معشوق و اظهار عشق بیحد میپردازد. مولانا میفرماید: «سلطان جمال و نمکین بودن (زیبایی دلربا)، ماهروی دلربای من است،» «این دل دیوانهی من، در بند و زنجیر عشق اوست.» سپس به فداکاری عاشق اشاره میکند: «بر خاک درگاه او، خون دل میریزم،» «هرچند که (آن) خاک، از خون من (که ناچیز است) بهتر و والاتر است (و لیاقت آن را هم ندارم).» این رباعی، بیانگر نهایت عشق و خضوع عاشق در برابر معشوق، تا حدی که خود را لایق خاک درگاه او نیز نمیداند.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی