روزی ترش است و دیدهٔ ابرتر است
این گریه برای خندهٔ برگ و بر است
آن بازی کودکان و خندید نشان
از گریهٔ مادر است و قبض پدر است
این رباعی به حکمت نهفته در سختیها و رنجها میپردازد. مولانا میفرماید: «روزی (که خداوند به بندگان میدهد) گاهی ترش (سخت و ناگوار) است و دیدهی (آسمان) مانند ابر، تر (بارانی) است،» «این گریهها (باران و سختیها)، برای خنده و شکوفایی برگ و میوه است (موجب رشد و برکت میشود).» سپس به مثالی از زندگی انسان اشاره میکند: «آن بازی و خندهی کودکان،» «نشانهای از گریهی مادر (در هنگام زایمان) و قبض و سختی پدر (در هنگام کسب روزی) است.» این رباعی، بیانگر سنت الهی در آفرینش که شادی و رشد، غالباً پس از رنج و سختی حاصل میشود.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی