راهی ز زبان ما بدل پیوسته است
کاسرار جهان و جان در او پیوسته است
تا هست زبان بسته گشاده است آن راه
چون گشت زبان گشاده آنره بسته است
این رباعی به اهمیت سکوت در مسیر معرفت و اتصال قلب به حقایق میپردازد. مولانا میفرماید: «راهی (معنوی) از زبان ما به دل پیوسته است،» «که اسرار جهان و جان در آن راه گره خورده و پیوسته است.» سپس به نقش سکوت اشاره میکند: «تا زمانی که زبان (ظاهری) بسته است، آن راه (به حقیقت) گشاده است،» «چون زبان گشوده شود (و سخن آغاز شود)، آن راه بسته میشود.» این رباعی، بیانگر اهمیت سکوت و خاموشی در سیر و سلوک، زیرا با سکوت ظاهری، راه دل به حقایق باطنی باز میشود و سخن گفتن مانع این اتصال است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی