دی آنکه ز سوی بام بر ما نگریست
یا جان فرشته است یا روح پریست
مرده است هرآنکه بیچنین روح نزیست
بیاو به خبر بودن از بیخبریست
این رباعی به عظمت و روحانیت معشوق و حیات حقیقی در حضور او میپردازد. مولانا میفرماید: «دیروز آن کسی که از سمت بام بر ما نگریست (ناگهان ظاهر شد)،» «یا جان فرشته است یا روحی از پری (یعنی بسیار متعالی و غیرمادی است).» سپس به حیات با حضور معشوق اشاره میکند: «هر کس که بدون چنین روحی (معشوق) زندگی نکرد، مرده است،» «بیاو (معشوق)، به خود آگاه بودن (و زندگی کردن)، خود عین بیخبری و غفلت است.» این رباعی، بیانگر ماهیت متعالی و قدسی معشوق و اینکه حیات حقیقی تنها در حضور او معنا مییابد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی