دل در بر هر که هست از دلبر ماست
هرجا جهد این برق از آن گوهر ماست
هر زر که در او مهر الست است و بلی
در هر کانی که هست آن زر زر ماست
این رباعی به فراگیری و حضور معشوق در تمام هستی و وحدت وجودی میپردازد. مولانا میفرماید: «هر دلی که در سینهی هر کس است، از (تأثیر و جلوهی) دلبر ماست،» «هر جا که این برق (اشاره یا جلوهای از نور الهی) میجهد (پدیدار میشود)، از آن گوهر ما (معشوق حقیقی) است.» سپس به یگانگی حقیقت در عالم اشاره میکند: «هر طلا (ارزش) که در آن، مُهر پیمان الست (عهد ازلی) و بلی (تأیید آن عهد) خورده است،» «در هر معدنی که باشد، آن طلا، طلای ماست (یعنی حقیقت واحدی است که به معشوق بازمیگردد).» این رباعی، بیانگر وحدت و تجلی معشوق در تمامی مظاهر هستی و اینکه تمامی ارزشها و حقایق، از او سرچشمه میگیرد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی