رباعی شماره 318 از دیوان شمس مولانا

دلتنگم و دیدار تو درمان منست

بیرنگ رخت زمانه زندان منست

بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی

آنچ از غم هجران تو بر جان منست

تفسیر رباعی 318 از دیوان شمس مولانا

این رباعی به شدت دلتنگی و رنج فراق عاشق می‌پردازد. مولانا می‌فرماید: «دلتنگم و دیدار تو (ای معشوق) درمان و شفای من است،» «بدون روی (زیبای) تو، دنیا برای من زندان است.» سپس به شدت رنج خود اشاره می‌کند: «بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی مباد،» «آنچه از غم جدایی تو بر جان من است (یعنی رنج من از فراق تو، بسیار عظیم است و برای هیچ کس آرزویش را ندارم).» این رباعی، بیانگر عمق و وسعت رنج عاشق از فراق معشوق و نیاز مبرم او به وصال برای تسکین درد.